هشدار فعال سیاسی شاهینشهر نسبت به رایزنی هند برای عبور از تنگه هرمز
علیرضا گرداب (فعال سیاسی و اجتماعی #شاهین_شهر) :
بسم الله الرحمن الرحیم
باعرض سلام و احترام و آرزوی قبولي طاعات و عبادات همه همشهریان عزیز در ماه مبارک رمضان، عرض تسلیت بابت شهادت رهبر معظم انقلاب حضرت آیتالله العظمی سید علی خامنه ای و تبریک انتخاب سومين رهبر جمهوری اسلامی ایران آیتالله سيد مجتبی حسینی خامنه ای
«تنگه هرمز؛ خط قرمز امنیت ملی و میدان تمایز دوستان از دشمنان»
در روزهای اخیر اخباری مبنی بر رایزنی هند با جمهوری اسلامی ایران برای تضمین عبور نفتکشهای خود از تنگه هرمز منتشر شده است. ظاهراً این درخواست با واکنش مثبتی مواجه شده و منابع خبری از اجازه ایران به این تردد خبر میدهند.
به عنوان یک فعال سیاسی که دغدغه منافع ملی و آرمانهای انقلاب اسلامی را دارد، وظیفه خود میدانم نسبت به ابعاد پنهان و تبعات راهبردی این تصمیم هشدار دهم. اگرچه دیپلماسی اقتصادی و تأمین منافع ملی همواره مورد تأکید نظام بوده است، اما این مسئله خاص، با توجه به تحولات منطقه و سابقه روشن دولت هند، دارای پیچیدگیهایی است که نباید از کنار آنها به سادگی گذشت.
یک: هند؛ کشوری با سابقه دوستی با دشمن
نخستین و مهمترین نکته در این میان، مواضع خصمانه و غیرقابل اعتماد دولت هند است. سفر آقای نارندرا مودی، نخستوزیر هند، به تلآویو درست قبل از آغاز جنگ، و به تصویر کشیدن عالیترین سطح روابط با رژیم کودک کش صهیونیستی، یک لکه ننگ بر پیشانی سیاستمداران هندی است. این سفر نشان داد که دهلینو در صفبندی حق علیه باطل، کجای تاریخ ایستاده است.
علاوه بر این، سابقه خیانت آمیز هند در قبال ایران، به ویژه در جریان غرق شدن ناوچه دنا و امداد رسانیهای ناکام و توأم با کم کاری آنان، همچنان در اذهان ملت ایران زنده است. چگونه میتوان به کشوری اعتماد کرد که در سختترین لحظات، لباس دوستی بر تن کرده اما نقاب دشمنی را از چهره بر نمیگیرد؟ به نظر من، هندیهای خائن نباید پاداش بگیرند؛ آنها باید در محاسبات سیاست خارجی ما هزینه مواضع خصمانه خود را بپردازند. دادن امتیاز به چنین دولتی، نه تنها قدردانی آنان را به دنبال نخواهد داشت، بلکه آنان را در ادامه سیاستهای دوگانه شان جسورتر میکند.
دو: شوک به بازار نفت و بیاثر شدن برگ برنده تنگه هرمز
تنگه هرمز تنها یک آبراه نیست؛ برگ برنده راهبردی ایران در معادلات قدرت است. هرگونه انعطاف ناپذیری در این نقطه، قدرت چانه زنی ما را کاهش میدهد. اگر نفتکشهای هندی با دریافت مجوز ویژه از تنگه عبور کنند، این پیام به بازارهای جهانی مخابره میشود که “بستن تنگه هرمز” یک تهدید واقعی نیست، بلکه یک ابزار دیپلماتیک قابل معامله است.
این مسئله دو ضرر عمده دارد:
۱ :افت قیمت نفت
با عبور نفتکشهای یک مشتری بزرگ مانند هند، جو روانی بازار شکسته شده و قیمت نفت که میتوانست با تنش در تنگه افزایش یابد، تحت کنترل باقی میماند. این یعنی بیاثر شدن یکی از مهمترین ابزارهای فشار ما بر اقتصاد غرب.
۲: کاهش بازدارندگی
دشمن باید همیشه این هراس را داشته باشد که در صورت تعدی، شریانهای حیاتی اقتصادش توسط ایران مسدود خواهد شد. اعطای مجوز به هند، دیوار بازدارندگی ما را سوراخ میکند.
سه: خطر ایجاد روند و درخواستهای مشابه
دیپلماسی میدان و قدرت، عرصه “استثنا” نیست؛ عرصه “قاعده” است. اگر ما به هند به دلیل برخی مصالح یا تحت فشارهای دیپلماتیک، اجازه عبور بدهیم، فردا پاکستان، عراق، ترکیه و حتی برخی کشورهای اروپایی نیز با استناد به این رویه، خواهان دریافت همین امتیاز خواهند شد.
چهار: تنگه هرمز، همچون تنگه احد
اینجا لازم میدانم یک یادآوری تاریخی و جهادی داشته باشم. تنگه هرمز برای امنیت ملی ما، همان جایگاهی را دارد که تنگه احد برای پیکار مسلمانان صدر اسلام داشت. در جنگ احد، پیامبر اکرم (ص) با گماردن تیراندازان بر سر آن تنگه، خطاب به آنان فرمودند: «اگر دیدید ما پیروز شدیم و غنایم را تقسیم میکنیم، به ما ملحق نشوید و اگر دیدید دشمن ما را میکُشد و پیکرهایمان را پاره میکند، به یاری ما نیایید؛ مأموریت شما فقط حفظ این تنگه است.»
این تشبیه را از آن رو میگویم که بدانیم حفظ تنگه هرمز یک اولویت مقطعی نیست، بلکه یک وظیفه تاریخی و استراتژیک است.
ایران باید ثابت کند که “دوست” و “دشمن” را از هم تشخیص میدهد. تنگه هرمز جولانگاه سیاستهای خائنانه کشورهایی نیست که یک پا در اردوگاه استکبار و یک پا در سفره اقتصاد ایران دارند. دشمنان ما نباید حتی یک قطره نفت را از زیر سایه اقتدار ایران به سلامت عبور دهند، مگر آنکه تولد دوبارهای در هویت سیاسی خود تجربه کنند.
والعاقبة للمتقین
علیرضا گرداب
فعال سیاسی و اجتماعی، عضو شورای مرکزی خانه احزاب استان اصفهان
